| تبليغات | X |
یه وبلاگ ساده که نوشته هاش از احساسات درونیم نشات میگیره.
لوگوي دوستان
با تشکر از گروه طراحان ایران قالب که ما را در ساخت و طراحی این قالب یاری نمودند
هواي دلم ابريست!
مثل هواي دلگير و ابري روزهاي پاييزي !
شايد باور نکني ؛ اما آسمان دلم سالهاست که آفتاب نديده است و چمنزارهاي سبزش از اين همه تاريکي به زردي گرائيده است!
گهگاهي، شعله هايي از پرتو آفتاب ،از لاي ابرهاي متراکم راهي براي عبور باز ميکنند. ليک اين اندک ، جوابگوي آن چمنزار وسيع نيست!
آهاي آنکه از بالا دل گرفته ام را نظاره ميکني! آري با تو ام ! ميتواني ببيني که چرا بادي و يا حتي نسيمي براي پراکندن اين ابرها نمي وزد؟
يا چرا لااقل باراني نمي بارد تا از اين همه تراکم کاسته شود؟!
او نيز جوابم را نمي دهد . شايد آنقدر از من دورست که صدايم را نميشنود!
بايد سعيم را بکنم ! وبلند و رسا فرياد بزنم شايد او بشنود و بتواند مرا ياري دهد! شايد همه چيز در دست اوست!
شايد ...
اميدوارم آسمون دلهاتون هيچ وقت ابري نباشه!
|
حقوق اين وبلاگ محفوظ است و كپي از آن تنها با ذكر نام مجاز مي باشد |
