| تبليغات | X |
یه وبلاگ ساده که نوشته هاش از احساسات درونیم نشات میگیره.
لوگوي دوستان
با تشکر از گروه طراحان ایران قالب که ما را در ساخت و طراحی این قالب یاری نمودند
دارم فکر میکنم , چطور میخوام این تن گرم رو با سرمای آزار دهنده خاک مانوس کنم.
چطور میتونم اونجا رو که دیواراش کوتاه و بهم چسبیده است تحمل کنم.
میدونم خیلی سخته ! حتی تصورش لرزه به اندامم میندازه.
موهای تنم سیخ شده ....
این همه تکنولوژی و پیشرفت همش به اندازه یه تار مو هم بند نیست ...
اونقدر الکی و ظاهریه که نمیتونی باورش کنی.....یه روز میاد که بالاخره تو هم باید از این
همه زرق و برق دل بکنی و به یک چاردیواری تاریک و سرد بسازی ....
یه اتاق که هیچ تکنولوژی ای توش راهی نداره...میزارنت توش و دیگه راه برگشتی
نیست ....اون موقع است که تو مردی.....
مردی...
|
حقوق اين وبلاگ محفوظ است و كپي از آن تنها با ذكر نام مجاز مي باشد |
