من دیگر طاقت ندارم .

 دیگر از توان من خارج شده است .

تنهایی و بی کسی از من روحی خشن و چون صخره های سنگی ساخته است .

سنگ خارا ،

  سنگی به بزرگی تاریخ ،

            سنگی به تیرگی قلب شیطان !!!!

من سالهاست که نیستم ،

        از روزی که آمدم .........از همان روز هم نیستم ،

                                                                نابودم .

چه می شود کرد ،  

 آنچه به آن زندگی می گویند ، موهبتی از رنج و درد همیشه در حال شکنجه ام بوده ،

از روز اول که به آن پا گذاشتم،

                                فریادی از درد کشیدم و آمدم ،

                                     و حال دیگر تحملش را ندارم

                                                                 پس می روم  چون هیچ هستم.

                                                                                              ۶ شهریور ۸۴ .